ABOUT BARBARA MULLER

 

Woman of the Year

 

 

Vanaf het moment dat ik kon praten, wist ik dat ik betekenis wilde hebben voor kwetsbare mensen, in het bijzonder kinderen. Op mijn 8ste zei ik tegen mijn ouders dat ik een weeshuis in Afrika op zou richten als ik later groot was. De beelden op tv vond ik onverdraaglijk. Zoveel kinderen die zonder ouders opgroeiden, honger hadden en een groot tekort aan liefde. Mijn moeder glimlachte en zei: ‘Waarom ga je daar niet als vrijwilliger werken?’ "Omdat ik meer kan betekenen als ik het zelf doe," was mijn reactie.
Twintig jaar later was ik behoorlijk afgedreven van mijn ambitie, maar na de geboorte van mijn oudste dochter Eva, kwam de idealist in mij uit haar winterslaap. Ik wilde me niet langer inzetten voor commerciële organisaties met als doel geld te verdienen, ik zou werkelijk betekenis gaan hebben in het leven van kwetsbare mensen. Ik startte bij Thuiszorg Rotterdam, omdat ik moeilijk om kon gaan met kinderleed. Het raakte me diep in mijn hart als ik weer las dat een kind overleden was aan de gevolgen van mishandeling. Inmiddels wist ik dat ik niet persé naar Afrika hoefde te gaan om betekenis te hebben. Wij leven in een land waar meer dan 200.000 kinderen worden verwaarloosd, mishandeld en misbruikt. Waar elke week een kind overlijdt aan de gevolgen daarvan. De meeste kinderen zijn baby.

 

Vier jaar later kreeg ik bij Thuiszorg een prachtige promotie aangeboden en dat was voor mij (inmiddels alleenstaand moeder) het moment om te stoppen, zonder dat ik een nieuwe baan had. Ik solliciteerde als manager bij de Raad voor de Kinderbescherming en werd zonder enige noemenswaardige ervaring in de jeugdzorg aangenomen. Zij wilde een frisse wind door hun organisatie laten waaien, maar al snel bleek dat ik te fris was.

 

Protocollen, wetten en regels stonden soms in de weg om echt naar het welzijn van kinderen te kijken. Kinderen werden uit huis geplaatst, omdat ze ernstig in hun ontwikkeling werden bedreigd en broertjes en zusjes werden als een nest puppy’s uit elkaar gehaald. Mijn uitgesproken wens was dat we alles op alles zouden zetten om ervoor te zorgen dat ze samen konden blijven. Kinderen ouder dan zes jaar, konden in veel gevallen rekenen op een plek in een instelling. Ik ben van mening dat kinderen hier niet geplaatst mogen worden en recht hebben op een veilig, nieuw thuis, waar lieve hechtingsfiguren voor ze zorgen. Een plek waar ze mogen blijven en mogen ontwikkelen. In Nederland worden kinderen geregeld doorgeplaatst. Gemiddeld 3 tot 6 keer. Het gevolg daarvan is dat kinderen onveilig hechten en zich niet kunnen ontwikkelen tot uiteindelijk stabiele volwassenen.

 

Toen een collega uitsprak dat mijn gedrevenheidskaarsje op een dag zou doven, liet ik haar weten dat dit nooit zou gebeuren. In geen honderd jaar. Het leerde me wel dat het systeem de passie van zoveel mooie en gedreven medewerkers doodde. En dat dit oneindig zonde was. Dat ieders wens het kind centraal te stellen, zo vaak verloren ging.

 

Ik nam ontslag, gefrustreerd omdat ik mijn missie op te komen voor kinderen in de verdrukking op had gegeven. Maar sterk gemotiveerd om op grotere schaal invloed en betekenis te hebben. Mijn doel was alles dat ik had gezien en waarvan ik dacht dat het in het belang van kinderen anders en beter kon, te veranderen. Ik wilde het systeem doorbreken door het kind en de ouders werkelijk weer centraal te zetten. In organisaties die nog niet bestonden.

 

Tien jaar later, kan ik met grote trots laten weten dat deze missie is geslaagd. Met dank aan zoveel geweldig betrokken mensen, waardoor mijn missie onze missie werd. We hebben Stichting het Babyhuis opgericht. Een prachtig huis waar moeders en hun baby’s tijdelijk wonen met als doel de vaak onnodige uithuisplaatsing te voorkomen. Door pedagogische onmacht om te zetten in kracht, vertrouwen en zelfstandigheid. Na Dordrecht opende het tweede huis in Schiedam en dit jaar opent het Babyhuis Leiden. In 6 jaar tijd hebben we 170 moeders en baby’s opgevangen met een slagingspercentage van 92%. Moeders die in de meeste gevallen gescheiden zouden zijn van hun kind, omdat ze tijdelijk niet de juiste zorg konden bieden, maar wel perspectief hadden dit op de langere termijn te kunnen. Dit jaar start de Babyhuis Academie, waar we de hulpverleners van nu en van de toekomst gaan inspireren vanuit hun hart te denken en werken en voorbij regels en protocollen te handelen als dit het kind en de ouder ten goede komt.

 

Stichting Beschermde Wieg is een jaar na het Babyhuis opgericht en kon rekenen op de nodige weerstand (en dat is een understatement). Vijf jaar later hebben wij meer dan 1200 zwangere en pasgevallen vrouwen in nood bijgestaan en 45 babylevens gered. Met onze revolutionaire Beschermde Wiegkamers en in het bijzonder onze unieke gratis 24-uurs noodlijn. Het was in ons land verboden om anoniem hulp te bieden, het was verboden om anoniem te bevallen en het was verboden om anoniem een baby naar onze Beschermde Wiegkamers te brengen. Deze wetten en regels zijn allemaal doorbroken en wij kunnen nu vrij ons werk verrichten. Wij werken nauw samen in de keten.

 

Wij hebben bruisende plannen voor dit jaar en de jaren die volgen. Omdat wij niet alleen in Nederland, maar in ieder land waar kinderen in omstandigheden leven die onacceptabel zijn, verantwoordelijkheid willen nemen, daar waar de overheid daar onvoldoende in slaagt.

 

Doordat ik tot Ashoka Fellow ben benoemd, gaan die deuren ook voor ons open. Wij groeien op organische wijze, doordat we de kwaliteit te allen tijde willen beschermen.

 

Ik voel me bevoorrecht en dankbaar dat we zover zijn gekomen en weet tegelijk dat we nog een hele weg te gaan hebben. Omdat er zo veel kinderen op deze wereld in afschuwelijke omstandigheden leven en omdat de rechten op hun kind zijn zeer ernstig worden beschadigd. Ik kijk uit naar iedere stap op de weg die betekenis geeft in het leven van deze meest kwetsbare kinderen.

 

Zoals de indianen stellen: "Voor je familie zorg je – en we zijn allemaal familie". Het mooie van dit bewustzijn is, dat wij dagelijks nieuwe kansen krijgen om met meer compassie en geduld naar onszelf en anderen te kijken.

 

Wil jij ons helpen onze missie te verwezenlijken? Dat kan door Vriend te worden van het Babyhuis of Vriend van Beschermde Wieg (beiden ANBI).

Donderen Stichting het Babyhuis
Doneren Stichting Beschermde Wieg

Naast eeuwige dank ontvang je onze nieuwsbrief en uitnodigingen voor symposia.

 

Liefs,

 

          barbara muller

 

 

 

 

 

ashoka

 

 

Barbara Muller benoemd tot Ashoka Fellow

 

Barbara Muller is toegewijd aan de ontwikkeling van alle mogelijke middelen om baby’s te helpen die gevaar lopen, vooral tijdens de eerste maanden van het leven van de nieuwe wereldburger. Haar innovatieve plan werd het Babyhuis, waar veilige hulp op maat aan de moeder en haar baby wordt aangeboden.

 

Barbara gelooft dat aan alle moeders die tijdelijk niet voor hun baby kunnen zorgen, de gelegenheid geboden moet worden gerichte hulp te krijgen voor een veilige en onafhankelijke toekomst samen. Gebaseerd op deze overtuiging richtte zij “het Babyhuis“ op met als voornaamste doel hoogzwangere vrouwen zowel als vrouwen die net bevallen zijn te vrijwaren van een scheiding van hun kind. Dit initiatief zorgt voor een waardevolle steun bij het hechtingsproces tussen ouders en hun kind. Een fundamenteel onderdeel voor het welzijn van het kind in zijn verdere leven. Het Babyhuis is zijn tijd ver vooruit in het verbinden van ouders met hun kind.

 

Barbara ziet het gebrek aan liefdevolle hechting als één van de oorzaken van de problemen die kinderen in Nederland ondervinden. Momenteel is er een tekort aan steun voor zwangere vrouwen die geen gebruik kunnen maken van officiële instanties in het land. Barbara argumenteert als volgt: ‘Veel baby’s worden bij hun belangrijkste verzorgers weggehaald voordat er de mogelijkheid geboden wordt dat er bewijs geleverd kan worden dat zij wel of niet in staat zijn hun kind op te voeden.’

 

Met de oprichting van het Babyhuis heeft Barbara een manier gevonden om onnodige uithuisplaatsingen te voorkomen. Bovendien heeft zij met haar team een plaats weten te scheppen waar moeders gesteund worden om zich aan hun baby te hechten op een veilige en solide basis. Het nodige is voorhanden: motivatie, geschoolde, vakkundige mensen, hulpbronnen en allerhande mogelijkheden. Hiermee kan emotionele hechting tussen moeder en baby ontwikkeld worden.

 

Het concept, de processen, de protocollen en de handleidingen zijn weloverwogen gereed en staan op papier. Het concept is eenvoudig en snel in gebruik te nemen. Daarmee zullen meerdere in nood verkerende ouders gebruik kunnen maken van deze unieke zorg, teneinde daarmee samen te blijven met hun kind. Barbara heeft een sterke zaak en laat zien dat zij zorg kan verlenen die efficiënter en goedkoper is dan die van alternatieve opvangplekken.

 

Barbara is zeer actief om haar verhaal te verspreiden via tv- optredens, artikelen in landelijke kranten alsmede in magazines. Bovendien is zij auteur van inmiddels 6 boeken, waarvan de opbrengst naar de stichting gaat. Haar kracht is dat zij veel disciplines bijeen weet te brengen om over de zaak van gedachte wisselen en de complexe zaak glashelder te maken. Zij moedigt mensen aan om haar concept over te nemen.

 

Waarom benoemden wij haar na een selectietraject van een jaar tot Fellow?

 

Barbara is een persoon met veel lef en vertrouwen dat haar ideeën door derden gesteund zullen worden. Zij stelt onomwonden dat een kleine vonk het begin kan zijn van een groot vuur. Barbara wordt gezien als een autoriteit op haar gebied die de zwakke punten in het bestaande systeem aan de kaak stelt en er een politieke zaak van wist te maken. Zij toont lef om te strijden met het publieke establishment en weet over te dragen dat het beter kan. Zij leeft voor de zaak, is diep gemotiveerd om haar missie zo lang vol te houden tot deze geslaagd is: “Moeders worden niet langer onnodig gescheiden van hun kind.” Barbara is een changemaker en heeft bewezen dat zij niet te stoppen is door welke barrière dan ook.
ashoka.org

 

 

 

Instagram @barbaramuller1102